Het Geheim van de Scheepsbel

*

Lang geleden voer een snelle clipper over de oceaan. Het was de Mermaid, een hooggetuigde driemaster. De slanke, glanzend zwarte romp was met bladgouden biezen afgezet, en de dekhuizen glommen van de blanke lak. De zeilen, in het begin nog zuiver wit, vertoonden na een paar reizen in de zon een prachtige parelmoerglans zodat het schip al van ver te herkennen was.

Het verhaal ging, dat het schip behekst was. Overal waar het binnenliep, werd in de havenkroegen gefluisterd over opvallend snelle reizen, spectaculaire snelheden onder vol tuig tijdens vliegende stormen, en vooral over een wonderschoon, geheimzinnig gezang dat soms te horen was in het galmen van de scheepsbel, als bij acht glazen de wacht werd afgelost…

Op een dag wandelde Penis, een jonge matroos, in een Griekse havenstad langs de kade waar de Mermaid lag, toen de ankerwacht juist één glas gaf. Penis bleef staan kijken – en was verloren. Zijn blik gleed langs de vloeiende zeeg van de romp naar het boegbeeld, dat een bloedmooie zeemeermin voorstelde. Onder de vissenschubben herkende hij de intiemste details van haar albasten lichaam, ze baadde in een branding van gouden lokken, haar blik was zwoel en sensueel… Penis vergat alles, en liet zich drijven op een wolk van verliefdheid. In zijn hoofd zong ze een onverstaanbaar lied op de eeuwige melodie van de zee… onder twee oesterschelpjes deinde een zucht door haar heerlijke boezem… temidden van bezwerende gebaren lonkte haar hypnotiserende blik… haar staart zwaaide op het ritme van haar wiegende heupen… “Kom…” galmde haar fluistering om hem heen, “Kom…”

Volkomen weerloos stapte Penis aan boord, waar de bootsman hem uit zijn dromen hielp: “Zoek je een schip? Dit schip zoekt jou!” Hij ging voor naar de officiersverblijven om Penis aan te monsteren: “De ouwe wil met afgaand tij meteen weg, dus vlug een beetje!”

Die nacht raasde een hevige storm over zee. Penis stond op de uitkijk op het voordek, en genoot van de woeste elementen. Het buiswater dat over hem heen spoelde, deerde hem niet; hij voelde zich één met het voortjagende schip dat onder vol tuig naar de horizon snelde!

Penis had juist met het allemanseind een slag tegen de scheepsbel gegeven, toen een lichtgevende figuur over de reling klom. Hij kon zijn ogen niet geloven: het boegbeeld was tot leven gekomen! Haar gouden haar wapperde in de storm en het zeeschuim droop langs haar lenige lichaam… ze lachte naar hem, en begon hem schaamteloos te verleiden. Hij lette helemaal niet meer op de horizon: haar blinkende mond was het enige baken waarop hij zich nog richtte. Leunend tegen de kaapstander blies ze hem met smachtende blik een kusmondje toe… en begon zich uit te kleden. Schub na schub ontdeed ze zich van haar doorschijnende vissenhuid terwijl de deining van de oceaan door haar lichaam golfde… langzaam, heel langzaam, bijna kwellend traag nam ze de twee schelpen van haar borsten… de tepels streelden de zuivere rondingen met een zachte rode schittering… haar mond zakte losjes open, prevelde een woordloos liefdeslied… Penis werd geil van het parfum dat opsteeg uit haar navel… goudglanzend schaamdons glom tussen haar dijen… fonkelende vingertoppen gleden langs ranke rondingen… en met een sierlijke danspas van haar hemelslange benen stapte ze uit het schubbenvelletje.

Vagina

Verrast door haar eigen naaktheid draaide ze zich verlegen om, keek verliefd over haar schouder… blozend schrok ze van zijn blik op haar wiegende billen, maar vurig verlangen overwon haar schaamte toen een wolk buiswater haar huid deed tintelen… ze sloot haar ogen en gaf zich met een diepe zucht over aan ontelbare druppeltjes die de intiemste plekjes van haar lichaam streelden… in vervoering danste ze gracieus over het dek, ze klom sierlijk als een acrobate door het tuig, zong mee met de mysterieuze muziek van de zee… haar spiegelbeeld glansde zacht in het natte dek… de storm werd steeds heviger, woeste golven braken over het schip, maar Penis bleef op zijn post, verstijfd van verrukking stond hij bij de scheepsbel. Langzaam danste ze naar hem toe… ze kwam steeds dichterbij, deinend, heupwiegend, lonkend, een smachtende blik in haar ogen… ze hijgde, ze kreunde… zijn hele lijf huiverde toen ze hem aanraakte… ze fluisterde onverstaanbare lieve woordjes terwijl ze hem langzaam uitkleedde… haar vingernagels fonkelden, hij raakte bedwelmd door haar parfum… en gaf zich gewonnen. Ze omhelsde hem, hij nam haar in zijn armen… haar lichaam was de branding, zijn lichaam was het strand… hun eerste zoen was als laaiend vuur, hijgend en kreunend op het woeste ritme van het stampende schip verdronken ze in de eb en vloed van een stormachtige vrijpartij… ze schreeuwde, lachte en huilde tegelijk toen hij wegzonk in het weldadig warme bad van haar liefdesspagaat… hun orgasme kwam snel en hevig, ineengestrengeld tot een onontwarbare kluwen rolden ze over het dek… hun zaligheid duurde de hele nacht…

Tegen het eind van de wacht, toen de storm afnam en ze uitgeput en voldaan in het vinkennet lagen te deinen op golven van genot, verklaarden ze elkaar hun liefde. De meermin heette Vagina. Lang geleden was ze uit zeeschuim geboren en aangespoeld op een onbewoond koraaleiland midden in de oceaan. Ze had er alles wat haar hartje begeerde, maar voelde zich eenzaam en verlangde naar iemand om van te houden. Toen ze de Mermaid voor het eerst zag varen, was ze aan boord geklommen, maar ze had haar grote liefde niet op het schip gevonden. Ze zwoer dat ze op hem zou wachten, en al die tijd zou ze als boegbeeld met het schip verbonden blijven. Ze betoverde de scheepsbel: voortaan zou zijn magische klank het schip beschermen. Zodra Penis aan boord kwam, wist ze dat hij de ware was. Ze beloofde dat ze hem iedere keer dat hij ’s nachts wachtliep zou komen opzoeken zodra hij een slag met de scheepsbel gaf. Penis moest op zijn beurt beloven dat hij zijn hele leven op de snelle clipper zou blijven varen. Hij wilde niets liever…

Ze konden geen afscheid nemen, wilden geen afscheid nemen, maar moesten wel. Ze vrijden nog een laatste keer, hevig, hartstochtelijk, woest en vurig alsof hun leven ervan afhing… hun extase bereikte een volledig, nieuw hoogtepunt… met beide armen omklemde Vagina de kluiverboom, met beide handen greep Penis zich vast in het vinkennet… hun orgasme kwam nog eens, nog eens en nog eens, keer op keer, steeds opnieuw… ze kronkelden, ze spartelden, ze schreeuwden het uit van genot… en bezegelden hun eeuwige liefdesband, ondeelbaar en eindeloos als de oceaan zelf…

Met een laatste zoen rukten ze zich van elkaar los, waarna Vagina haar meerminpakje weer aantrok en haar vaste plaats onder de kluiverboom innam. Ook Penis kleedde zich weer aan en gaf opnieuw een slag met de scheepsbel; hij werd afgelost als uitkijk en ging te kooi. Maar hij kon de slaap moeilijk vatten: de deining van het schip golfde door zijn gepassioneerde lichaam, even eindeloos als het orgasme dat Vagina hem had laten beleven… hij draaide en woelde, zijn hangmat slingerde… hij droomde en droomde…

meermin

Zo begon een lange, gelukkige tijd. Overdag was Vagina het prachtige, maar levenloze boegbeeld, dat onbeweeglijk voor zich uit staarde, hoewel ze steeds mooier leek te worden. Als een van de zeelui met de voorzeilen bezig was, liet ze hem ongemoeid. Maar ’s nachts, als Penis op de uitkijk stond en zachtjes een slag tegen de scheepsbel gaf, kwam Vagina in het diepste geheim bij hem. Het hele dek was hun speelplaats, van kluiverboom tot broodwagen, van nagelbank tot bramra, van kaapstander tot stuurwiel, van reling tot zaling, hij nam haar, overal waar ze zich aan hem gaf. Hoe zwaarder de storm loeide, hoe hoger hun liefdesvuur oplaaide; hoe wild ze ook tekeer gingen, niemand die hen zag of hoorde: de betovering van de scheepsbel was de volmaakte dekmantel voor hun hartstocht, zodat de andere zeelieden nooit achter hun geheim kwamen.

Vagina

Niet alleen Penis en Vagina, ook de rest van het scheepsvolk, ja het hele schip was gelukkig: sinds Penis was aangemonsterd leek het wel of de reizen steeds voorspoediger werden. Rijk beladen maakte de Mermaid de ene recordreis na de andere. Penis bleef erop varen en groeide uit tot een geweldige zeebonk, onbevreesd voor de zwaarste stormen. Tijdens de meest hachelijke nachten bood hij steevast aan op de uitkijk te gaan staan, tot grote opluchting van zijn nietsvermoedende scheepskornuiten die hem daarom zeer bewonderden. Hij bewaarde al die tijd zijn grote geheim in zijn hart, en nam het mee over alle wereldzeeën, rond de gevaarlijkste kapen, door vliegende stormen, in eindeloze blaktes, naar de verste uithoeken van de aardbol…

De Mermaid op volle zee Schilderij door Montague Dawson

De Mermaid op volle zee
Schilderij door Montague Dawson

Op een kwade nacht sloeg het noodlot toe. Tijdens de zwaarste storm sinds mensenheugenis stond Penis weer als een rots in de branding op de uitkijk… naar zijn geliefde Vagina. Onder hypnose van haar geheimzinnige gezang werd hij bloedgeil van het liefdesparfum dat met de storm meehijgde. Zijn liefdeszwaard begon te tintelen toen ze verscheen, zwevend in een aureool van gouden lokken, druipend van het zeeschuim… hij had nog nooit zo genoten terwijl ze zich voor hem uitkleedde, haar dans was nog nooit zo sensueel… en ook Vagina voelde zich verleidelijker dan ooit, haar lichaam was een en al zintuig… kreunend deinde ze op hem af… heupwiegend, lonkend met haar navel besloop ze haar prooi… haar blinkende mond hing losjes open, hijgend, smachtend met halfgesloten ogen likte ze geil langs haar lippen terwijl ze steeds dichter om hem heen danste… zoutkristallen fonkelden als blinkertjes op haar natte rondingen in de gloed van haar gouden haar… haar borsten zwollen van genot toen hij ze in zijn handen nam… hij likte aan haar twinkelende tepels, dronken van de kersenlikeur kneedde hij gretig haar zachte billen… kreunend beklom ze de rots van zijn gestalte, en grommend als een roofdier viel ze aan.

stel1

Wild scheurde ze zijn kleren van zijn lijf, handenwringend trok ze zijn vlammende liefdeszwaard… hij kronkelde machteloos terwijl ze met hem paaldanste onder een fontein van liefdesschuim… briesend duwde hij haar tegen de kaapstander, haar fonkelende nagels trokken sporen in zijn schouders toen hij haar met zijn spuitende liefdeszwaard doorboorde… ze ontving hem wijdbeens in de peilloze diepte van haar vrouwelijkheid… haar borsten dansten terwijl hij stootte en stootte, als een wilde furie liet ze zich berijden, haar benen omklemden zijn heupen… orgasme na orgasme golfde door haar lichaam, kronkelend, spartelend liet ze hem begaan… zelfs zijn ballen zonken weg in haar soppende onderbuik, ze kreunde, kermde, gilde toen haar kut overstroomde… ze begonnen elkaar in te zepen, schuimend en soppend masseerden ze elkaars rondingen, tot in hun intiemste plekjes… hun geile tongzoen glibberde, het zwaard van de liefde werd langer en langer… hij neukte haar tot in haar keel, ze kokhalsde en schuimbekte… haar hele lichaam glibberde in zijn graaiende handen toen ze hevig begon over te geven; daardoor nog verder opgegeild, dook hij diep in haar soppende, schuimende rondingen die hem bijna de adem ontnamen… de liefdesolie spoelde over het dek, liep de spuigaten uit, mengde zich met de oceaan… het schip ging tekeer, de storm loeide, de oceaan kolkte, maar boven alle natuurgeweld brulde het allesverzengende liefdesvuur… het hypnotiserende paringsritme van hun woeste orgasmekreten verwaaide met het liefdesschuim in de storm, rollend en glijdend over het dek glommen hun lichamen van het buiswater dat over hen heen stoof, maar ze voelden slechts elkaars liefkozingen, kussen, strelingen en omhelzingen… ze bereikten hoogtepunt na hoogtepunt… golf na golf… vlaag na vlaag… orgasme na orgasme… ze gingen zo hartstochtelijk in elkaar op, dat ze door het wilde stampen van het schip al vrijend overboord sloegen.

schipbreuk

Niemand heeft hen daarna ooit nog teruggezien, evenmin als de rest van de bemanning: de betovering van de scheepsbel was verbroken, en de prachtige clipper is nog diezelfde nacht met man en muis vergaan, ten onder in de peilloze diepte… slechts de gescheurde kleren van Penis en het ragdunne meerminnenhuidje van Vagina werden aan een verlaten strand teruggevonden, innig samengevlochten, als stille getuigen van een liefde die te mooi was om te blijven bestaan…

1

Maar de twee geliefden hadden geluk: ze spoelden aan op het onbewoonde eiland waar Vagina was geboren en dat op geen enkele zeekaart voorkomt. Het werd hun Liefdeseiland midden in de onmetelijke oceaan. Ze hadden niets, alleen elkaar, en daarom leefden ze van de liefde. Hun lichamen pasten zich volmaakt aan aan een levenswijze vol zinnelijk genot, waarbij ze elkaar al vrijend in leven hielden: hun geslachtsorganen ontwikkelden zich tot ware ‘liefdeszintuigen’, en hun liefdesspel groeide uit tot een paradijselijke paringsdans die steeds ontaardde in een wellustige orgie. Hun orgasme was zo hevig dat ze verdronken in een bad van schuimend zaad. De liefdesolie loste tenslotte op in de oceaan, waarna de branding hun lichamen steeds opnieuw boetseerde uit de schuimende massa.

Sindsdien ontmoeten Penis en Vagina elkaar steeds weer; elke keer bloeit hun liefde opnieuw op, en zo leven ze nog lang en gelukkig… wil je weten hoe? Lees dan het verhaal over het Liefdeseiland! Het wordt verteld door Penis, en is opgebouwd uit genummerde, maar onderling inwisselbare hoofdstukken waarvan begin en eind naadloos op elkaar aansluiten, zodat de lezer/verteller zijn eigen verhaal kan samenstellen, even eindeloos en gevarieerd als het liefdesspel van Penis en Vagina zelf…

eiland

*

3 thoughts on “Het Geheim van de Scheepsbel

  1. Ik vind dit een prachtig verhaal met, over het algemeen, een mooi gebruik van woorden. Helaas wordt dit, voor mij, teniet gedaan door het gebruik van de namen voor de personages. Misschien zit er een verborgen bedoeling achter die aan mij voorbij is gegaan, of is het gewoon een poging grappig te zijn, ik weet het niet. Ik vind het flauw en dat is jammer van dit verder erg mooi vertelde verhaal.

    Liked by 1 persoon

  2. Met de namen in dit mooie verhaal heb ik niet zoveel moeite. Wat het er uit doet springen zijn de illustraties, die het m.i. ondersteunen. Klasse! Enig minpuntje: Naar mijn idee te veel beletseltekens, maar is persoonlijk.

    Liked by 1 persoon

  3. Net als Sandra vind ik het een mooi verhaal, maar ik ben het helemaal met haar eens dat de namen van de personages helemaal afleidt. Ik vermoed wat de achterliggende gedachten is van de namen, maar toch doet het naar mijn mening afbreuk aan het verhaal. Daarnaast vind ik de beletseltekens ook te veel.

    Liked by 1 persoon

Orgas me

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.